Zoals de maand december vooral in het teken staat van Sinterklaas en Kerst, staat de maand januari in het teken van de collegevrije maand en de korte reis.  Zoals de maand februari weer het begin betekent van de college’s, staat de maand maart vooral in het teken van de tentamens. Ja, het is weer zover! Terwijl het weer steeds mooier wordt, de terrasjes steeds harder beginnen te trekken kunnen de politicologiestudenten alleen oog hebben voor de vele studieboeken. Dag in dag uit zit bibliotheek van het FSW vol met ploeterende studenten, die allemaal hetzelfde denken: ‘Was het maar vrijdagmiddag!’. En ja, daar kijkt ook de SPIL naar uit. Na de tentamens beginnen de activiteiten van de SPIL weer.  De bibaborrels, de borrels in de Kroeg en nog meer inhoudelijke activiteiten. Hoewel ook het SPIL bestuur tentamens heeft zit zij niet stil.

Onder de bezielende leiding van onze voorzitter doet het bestuur haar ding. Moet er iemand gemotiveerd worden? De voorzitter staat klaar met een pep talk. Ook in deze maand is haar agenda overvol met afspraken, vergaderingen, partijbijeenkomsten. Vol bewondering wordt zij gade geslagen door de rest van het bestuur. Als voorzitter van de IAPSS commissie is zij druk bezig om zich voor te bereiden voor de General Assembly van de ACGA.  Naast al deze officiële bezigheden weet zij nog altijd een gaatje te vinden in haar agenda om te borrelen. Klasse!

Ook onze secretaris is een bezige bij.  Hij combineert het secretarisschap van de SPIL met zijn studie en werk. Deze drukte levert soms, inmiddels een gevleugelde uitspraak, op:  ‘Mea culpa, mea culpa, mea maxima culpa’. Voor de niet latinisten onder ons.…zie www.google.nl. De drukte van het secretarisschap moet nu zeker niet onderschat worden. Naast de wekelijkse bezigheden van de secretaris, het openen van brieven, het beantwoorden van brieven, het openen van mails, het beantwoorden van mails, het maken van almanakbijdrages etc., is hij ook druk bezig met het organiseren van de oud-besturenborrel. Terwijl de aanmeldingen binnenstromen, is onze secretaris een weekje op een welverdiende vakantie in de USA. Veel plezier!

De secretaris gaat op vakantie, de penningmeester is net terug. Voor de tweede keer is hij op skivakantie gegaan! Met een nog bruiner hoofd is hij weer in Nederland teruggekeerd. De penningmeester is zo betrokken bij zijn functie dat hij wel wat moeite had om het geld onbeheerd achter te laten. Het bestuur had dan ook duidelijke instructies gekregen wat er moest gebeuren als er voor hem gebeld of gemaild werd.  Nadat ieder bestuurslid hiervan op de hoogte was gesteld, kon hij met een gerust hart vertrekken.

Het dagelijks bestuur is belangrijk voor een vereniging, de commissarissen zijn onmisbaar! De commissaris Binnenland heeft ook in deze maand een tal van activiteiten neergezet en op de planning staan. De masterclass speechwriting werd door een aantal SPILleden bezocht.  Als laatste moesten de deelnemers een blad voor zich nemen met als eerste woord ‘zonnestraal’. Vervolgens werd het blad doorgeven waar iedereen het woord opschreef waar hij/zij aan dacht. Dit leverde rijtjes op als zonnestraal- strand- zand – slippers- etc., daar moest men een speech over schrijven en presenteren. Dit leverde leuke presentaties en commentaar op, waar het ego van een aantal mensen gestreeld werd. De commissaris Binnenland en zijn commissie maakt dit allemaal mogelijk!

Op de ALV jl. heeft de commissaris Buitenland de bestemming voor de lange reis bekend gemaakt. De SPIL zal afreizen naar het idyllische oord genaamd Jordanië. De voorbereidingen van deze reis zijn in volle gang, wat soms kleine stressmomentjes oplevert. Heb jij interesse? Kom dan langs op de infolunch! Daarnaast heeft de commissaris Buitenland deze maand haar kookkunsten aan de rest van het bestuur laten zien! 

De commissaris Faciliteiten heeft het als vanouds weer druk met van alles en nog wat. De boekverkoop moet geregeld worden, de feesten moeten georganiseerd worden en de tentamens moeten ook gehaald worden. Gelukkig word de commissaris Faciliteiten in al deze dingen gesteund door zijn fantastische commissie en door het bestuur. Met verschillende activiteiten op de planning hoopt hij daar weer vele SPIL leden te mogen verwelkomen. 

Zoals in bijna elke ‘Wat spilt er?’ is er een persoon als laatst. Vandaag is dat de commissaris Debat. De ene Debat is de deur nog niet uit of de voorbereidingen voor de volgende Debat beginnen alweer. Zij en haar commissie krijgen het iedere keer weer voor elkaar om een semi-wetenschappelijk tijdschrift te produceren van hoogstaande kwaliteit. Iets waar de SPIL en haar leden trots op mogen zijn.

Dan rest mij alleen nog om iedereen veel succes te wensen met de tentamens!

De maand januari is weer aangebroken. Wanneer ik aan deze maand denk, zie ik de sportschool voor me waar te veel mensen hun goede voornemens proberen waar te maken, om na twee weken toch maar weer ’s nacht de City Snacks te bezoeken. Alle kerstversiering wordt afgetuigd, alles gaat in de uitverkoop, Leiden stroomt weer langzaam vol met studenten die onder moeders (kerst)vleugels weer enigszins opgelucht naar het studenthuis terugkeren. Normaal gesproken vind ik januari een fijne maand. Rustig je bed uit komen rollen om in een overvolle UB je hertentamens voor te bereiden. Dit zou de normale gang van zaken zijn in de maand januari. Niet als je commissaris Buitenland van de SPIL bent.

De wekker gaat dan vroeg, je bent de meute voor in de UB en wanneer je klaar bent met studeren haast je je naar het SPILhok om de laatste hand te leggen aan de Korte Reis. Alles wordt dubbel gecheckt: Is alles betaald? Heeft het hostel handdoeken? Kun je online inchecken bij Easyjet? (Ja!) Er wordt nog even een afspraak gemaakt met de burgemeester van Belfast, met Indesign geploeterd op de reader en de goodybags worden gevuld met ladingen tijdschriften die het SPILhok binnenstromen. En dan breekt eindelijk het moment aan waar de commissie Buitenland maanden naar toe heeft gewerkt.

Op zondagochtend 23 januari stond iedereen klaar op Leiden Centraal. We vlogen van Schiphol naar Dublin en werden met een bus voor ons hostel afgezet. Op het moment dat de SPIL aankwam in Dublin viel de regering! We begonnen de reis met een stadstour door Dublin. Onze gids bleek een energieke native Dubliner die ons alle bezienswaardigheden van de stad heeft laten zien. Na 2,5 uur wandelen had iedereen vrij tijd tot onze volgende afspraak met Colm Keena, journalist bij de Irish Times. Colm stelde zelf een locatie voor: The Stag’s Head, een van Dublin’s oudste pubs. U kunt zich wellicht voorstellen dat onder het genot van meerdere halve liters Guinness de sfeer en de vragen er alleen maar beter op werden.

De volgende dag werden wij ontvangen door de EU Joint Secretary Committee. Een erg interessante afspraak, totdat de airco werd afgezet en volgens goed SPILgebruik verschillende mensen in slaap vielen door het bezoek aan de Temple Bar van de avond daarvoor. Enfin, onze volgende afspraak was bij Univercity College Dublin. We zouden daar een college krijgen van David Farrell, bijgestaan door Jos Elkink, oud-SPILler. We moesten alleen nog bij UCD, dat enigszins buiten de stad ligt, zien te komen. De commissie had alles haarfijn uitgezocht: buslijn 46A zou ons voor de deur afzetten, een enkeltje kostte €1,80. Het kon haast niet fout gaan. Toch wel. De zure buschauffeur eistte namelijk dat wij voor ieder van ons, gepast betaald, €1,80 in de automaat zou gooien. Zoals u zich wellicht kunt voorstellen, hadden wij niet 35 keer €1,80 bij ons. Yannick en ik zijn een niet nader te noemen supermarkt ingedoken en kregen daar voor €150,- aan munten mee. De penningmeester heeft nog steeds een lamme arm, maar we zijn er wel gekomen. David Farrell gaf een ontzettend boeiend college à la Jan Erk. Uiteraard werd de avond weer afgesloten in de Temple Bar.

Op dinsdagochtend werden wij ontvangen door Sinn Fein. Onze spreker probeerde ons te overtuigen van het feit dat Ierland en Noord-Ierland bij elkaar gebracht moesten worden. Hij heeft niet veel van ons kunnen overtuigen, ondanks zijn ijzersterke argumenten met betrekking tot vis. Vervolgens kregen wij een rondleiding door Leinster House, het Ierse parlementsgebouw. Niall Blaney, parlementslid van Fianna Fail was zo sportief om tijd voor ons vrij te maken, terwijl de regering waar zijn partij deel van uit maakte op zondag gevallen was en het land politieke in rep en roer was. Een deel van de SPILlers is toen naar de gevangenis Kilmanhaim Gaol geweest, zeer indrukwekkend!

 En toen… toen gingen we naar de residentie van de Nederlandse Ambassadeur in Dublin. Na een frisse avondwandeling werden wij ontvangen door twee bedienden die vriendelijk onze jassen aannamen en ons vriendelijk aanmaanden om toch vooral een drankje te nemen en een hapje te eten. Deze dranktafel is van significante waarde voor het verdere verloop van de avond, maar daarover later meer. De Nederlandse ambassadeur te Dublin, Robert Engels, heette ons hartelijk welkom en stelde ons voor aan Andrea Pappin. Zij bleek een jonge en energieke vrouw die European Movement Ireland eigenhandig tot bloeiende organisatie heeft gemaakt. Ondertussen gingen de schalen met hapjes rond en schonken de bedienden rijkelijk Gin Tonics en andere alcoholische versnaperingen in. Daarna begon de Borrel. U leest het goed, Borrel met hoofdletter B. Om de goede naam van de vereniging hoog te houden zal ik niet te veel op details ingaan, maar ik kan u verzekeren dat het een prachtige avond is geweest. De rest van het reisgezelschap zal dat kunnen beamen.

 De woensdagochtend begon met een Kater voor de meesten van ons. Opnieuw, Kater met een hoofdletter K. Gelukkig stond er een busreis naar Belfast op het programma waardoor iedereen nog even een paar uurtjes kon bijslapen. Nadat we onze tassen in het hostel hadden achtergelaten bracht de bus ons naar Stormont, de Norhern Ireland Executive. U moet zich het als volgt voorstellen: De middagzon stond hoog aan de hemel terwijl wij door het centrum steeds meer richting de buitenwijken van de stad reden. Toen, uit het niets, doemde daar een prachtige poort op met daarachter ’n één mijl lange oprijlaan, die leidde naar het prachtige, witte parlementsgebouw. Dit zicht was werkelijk adembenemend. We werden zeer hartelijk ontvangen met een working lunch en uitleg over de werking van dit parlement, haar vertegenwoordigers en devolution. We kregen een rondleiding en vervolgens een discussiebijeenkomst met alle vertegenwoordigers van de verschillende politieke partijen. Persoonlijk heeft de pracht van dit gebouw en het hartelijke ontvangst zeer veel indruk op mij gemaakt. Hierna kregen we nog een college op Queens Univercity van Dr. Walker over de Noord Ierse Troubles.

 Donderdag rustdag. Vandaag niet in pak, maar in vrijetijdskleding de bus in om rondgeleid te worden langs de Ierse kust. Onze bus was groen (knalgroen) en onze gids heette Troy. Dit hebben we geweten. Hij begon met praten en is niet meer opgehouden. De ene slechte grap na de andere kwam eruit. Kon het erger? Ja, Troy maakt een grap die net weer slechter was dan de vorige. Opeens leek een dag in de bus zitten toch wel erg lang. Gelukkig mochten we eruit bij Rope Bridge. Het zonnetje brak door, de kustlijn bleek adembenemend. De hele dag heeft iedereen zijn ogen uitgekeken; het mooie veranderende landschap vanuit de bus, het prachtige Giant Causeway, het indrukwekkende Derry waar Bloody Sunday heeft plaatsgevonden. Op Troy na was het een heerlijke dag. ’s Avond hebben wij het nachtleven van Belfast nog onveilig gemaakt in een fantastische club: een gouden avond.

 De laatste dag van de Korte Reis zijn wij begonnen met een bezoek aan de Human Rights Commission om vervolgens door te gaan naar de City Hall, waar we ontvangen werden door de burgemeester van Belfast. Hij vertelde bevlogen over zijn werk in een stad die zo wordt gekenmerkt door problemen tussen de katholieken en protestanten. Ook kreeg wij van hem het wapen van Belfast cadeau. Ontzettend aardig, dachten wij, maar waar kennen we dit wapen van? Bij terugkomst in het hok de volgende maandag bleek dat de SPIL, op reis door Dublin en Belfast in 2003, exact hetzelfde cadeau had gekregen. U kunt ze beide komen bewonderen in het SPILhok. We sloten het officiële programma af met een Black Cab Taxi Tour door Belfast. De stad kreeg een heel ander gezicht door de muurschilderingen, de kooien die over tuinen zijn geplaatst zodat de buren met het andere geloof geen molotov-cocktails in de tuin kunnen gooien en de metershoge muren die de Protestantse wijken van de Katholieke scheiden. Een bizar gezicht in een Westers, Europees land.

 Aan alles komt een eind, zo ook aan de Korte Reis. Bladerend door alle foto’s en luisterend naar alle anekdotes heeft de SPIL er weer een legendarische reis op zitten. SPILicious heeft in ieder geval Genoten, zoals u leest, met een hoofdletter G. 

Februari, een maand van liefde, carnaval en wintersport. Maar wat gebeurde er nog meer? Naast weer een nieuwe boekverkoop en het bijkomen van de Korte Reis naar Kopenhagen waren de bestuursleden van de SPIL weer volop bezig met het organiseren van nieuwe activiteiten, en ondertussen druk zoekend naar dates voor het volgende maand geplande FSW-gala!

Op 1 oktober 2009 zwaaide bestuur SPILformatie af om plaats te maken voor bestuur SPIL Royale. Terwijl het nieuwe bestuur met klamme handjes plaatsnam achter de langgerekte tafel in de bovenzaal van Etablissement Einstein, de penning nog onwennig om de nek, werd het oude bestuur met lof overgoten. Na de ALV verplaatste het gezelschap zich naar De Kroeg. Daar werden de leden getrakteerd op een drankje naar keuze en kon SPIL Royale boven op de tafel op het door SPILformatie toegewezen bestuurslied ‘Boten Anna’ voor het eerst klinken op hun formatie als 29ste bestuur der SPIL. Het feest zette zich traditiegetrouw tot in de kleine uurtjes voort in Leidens meest onderschatte discotheek.