De SPILse liftmomenten

Elke woensdag om één uur doen de Grote Zeven aan teambuilding. Nee, zij gaan niet paintballen en doen ook geen speurtocht, daar hebben onze bestuursleden natuurlijk geen tijd voor. Wat zij dan wel doen? Zij persen zich alle zeven in de lift van FSW, om zo op de derde te kunnen Bee-Vee-en (Bestuursvergaderen). U kunt zich wel voorstellen dat het binnen deze lift een intieme aangelegenheid is.

Gerald, onze gouden regelaar geniet altijd erg van de manier waarop iedereen elkaar wel aan móet raken in de lift, en staat meestal wat gelukzalig te glimlachen tot de bestemming bereikt is.

Natuurlijk heeft Mario het erg moeilijk met stil staan, net als met stil zíjn, maar hier wordt gewoon rekening mee gehouden. Waar de andere zes zo dicht op elkaar staan dat alle lichaamsvormen voelbaar zijn, wordt altijd voor Mario een stukje ruimte van de lift vrijgemaakt, om wat driftig en parmantig heen en weer lopen mogelijk te maken.

Liftmuziek is ook onnodig, Jessica en Annelot zorgen voor de laatste roddels, die enthousiast en met veel gevoel voor intonatie over en weer worden verteld. Ivo ondersteunt deze uitwisseling van sociale kennis met af en toe een goed geplaatste ‘O Mijn God’, terwijl Bernadette goed in de gaten houdt dat het niet uit de hand loopt.

Een ander tactisch element in onze lifttocht is de plaatsing van Pieter en Jessica. Zoals u wellicht heeft gezien is het onverstandig om hen dichter dan een meter bij elkaar in de buurt te laten komen. Op de een of andere manier kunnen ze dan niet van elkaar afblijven. U begrijpt dat dit in een kleine, benauwde lift al helemaal onwenselijk is, dus wordt ervoor gezorgd dat er altijd wat andere bestuursleden tussen ons sprookjespaar instaan.

Af en toe stopt de lift ook op de eerste, om iemand in te laten stappen. Vele oud-SPILbestuursleden hebben al een aantal maal in moeten schikken bij het nieuwe bestuur. Wie er ook staat, als de liftdeuren zich op de eerste langzaam openen, is het eerste wat het bestuur ziet altijd die grote ogen, zoals die van een hert op het moment dat het arme beest recht in de koplampen van de reeds snel naderende auto kijkt. Wanneer een eenzame reiziger dan toch de lift instapt, doet hij dit nooit een tweede keer. Als hij met tuitende oren zachtjes wiegend de lift weer verlaat, is hij getekend voor het leven. Deze ervaring, deze geluiden en deze beelden, zullen nooit meer weggaan.

Een gewaarschuwd mens telt voor twee, dus ik raad u aan op woensdag om één uur gewoon even de trap te nemen.